Z całego greckiego świata ściągały do paragrafu zbornego w miastu Kelajnaj greckie oddziały. Oprócz mitycznych Spartan odnaleźli się tam także inni lokatorzy Peloponezu, Ateńczycy, Beoci, wspaniali łucznicy kreteńscy, rozgorączkowani w boju Trakowie natomiast miotający ołowianymi piłkami procarze z Rodos. Dowódcą Greków wyznaczano twardego wygnańca Klearcha, jednego z ważniejszych kierowników z okresów wojny peloponeskiej.

Urzędujący monarcha Persji był rozważany za pieskiego wodza natomiast człowieka odjętego charyzmy. Wybuch na onej zostawał wykwintnie przewidziany. Detektyw armia Cyrusa Młodszego przespacerowała połowę drogi pod przyczynkiem walki z anatolijskim plemieniem Pizydów, a kampanię anulowano Artakserksesowi dopiero w Cylicji. Detektywi wojska uzurpatora poprzez cały czas rozczulały się nietrywialnie szybko (przez rzeki przeprawiano się za podporą mostów pontonowych). POTYCZKA POD KUNAKSĄ Wszelakie nadzieje Cyrusa Młodszego wybuchły niczym kanka mydlana, kiedy okazało się, że jego brat nie istnieje ani tak bezsensowny, ani tak nieudolny, jak przeczuwali buntownicy. Pod Kunaksą Artakserkses przystopował im drogę armią liczącą kilkaset tysięcy żołnierzy. Po rozcapierzeniu powabów Anatolijczycy oraz Grecy nie byli w stanie ukształtować poniekąd pomyślnie długiego przodu zaś zagrażało im oskrzydlenie. Cyrus Młodszy cedował sobie sytuację, iż jego wyjątkową możliwością na zwycięstwo jest zamordowanie dowodzącego armią braćmi.